'ครูฝึก'เป็นใคร ทำไมพวกเราถึงรัก'ครูฝึก'ได้มากขนาดนี้ !

ทั้งๆที่เราไม่เคยรูจักกัน ครูฝึกทำให้พวกเราหัวเราะเพราะมุกแป้กๆ

ทำให้เราร้องไห้เพราะความกลัว ทำให้มีเสียงกรี๊ดดังๆออกมาจากปาก

ทำให้รูจักความอดทน ทำให้รู้จักระเบียบวินัย

ตอนแรกก้ไม่ค่อยชอบครู แต่ความจริงใจ ความรัก ความเป็นห่วง ที่ครูมีให้พวกเราทำให้เราคิดได้ในหลายๆเรื่อง

- ตอนประกอบอาหารเอง ยุวกาชาด กลุ่ม 3 สีม่วง ทำข้าวไหม้ไป 4 กระปุก เหลืออยู่แค่ 2 กระปุก ครูฝึกก้บ่น แต่ก้ไปหาข้าวให้เรากิน เพราะกลัวจะไม่อิ่ม แถมยังมีขนมที่ยึดไปตอนเช้าเอามาให้อีก

- ตอนเดินทางไกลครูฝึกก้มาเดินคุม แถวยังวิ่งหนีวัวไปพร้อมๆกับพวกเรา

- ฐานทดสอบกำลังใจภาคค่ำ มีเพียงแค่ธูปปักอยู่ข้างทาง ห่างกันเล็กน้อย แสงสว่างมีร่ำไร มองเห็นทางแค่บางที่เท่านั้น ครูฝึกบางคนก้หลบอยู่หลังตนไม้ เพื่อที่จะแกล้งให้เราตกใจ แต่ชอบฐานดมกลิ่นมากๆ ครูฝึกให้ ดิวเบอร์รี่ มากิน แร้วยังพูดเพราะมากๆ

- หนักที่สุดก้ฐานโอคอร์ด สีเขียวเป็นสีรองสุดท้าย ใช้เวลานานมาก สีม่วงก้มารอ ครูฝึกที่มีแผลที่ตา(เพิ่งรู้มาว่าชื่อต๊ะ) ก้เดินมาพร้อมไม้เรียว(เพราะครูฝึกบอกเพื่อนกลุ่มแรกๆว่า กลุ่มสุดท้ายจะหนักสุด แร้วบังเอิญเป็นสีม่วงซะด้วย) แร้วสั่งว่า''หมอบ ลุก นอนหงาย'' ซ้ำไป ซ้ำมาอยู่หลายรอบ เหนื่อยมาก ยอมรับว่าในค่านไม่ชอบครูคนนี้ที่สุดแร้วพอสีเขียวไปฐานต่อไป ครูฝึกก้พูดว่า

'ให้เวลา 10 วินาที วิ่งไปหาครูฝึกกูเกิ้ล' วิ่งแทบตาย พอเข้าไปก้ต้องไปคลานๆๆ ๆ แร้วก้ ข้ามเหล็ก มุดเหล็ก ใครโชคดีก้โดนตี 1 ที ใครโชคร้ายก้หลายทีหน่อย สีม่วงได้เล่นประมาน 4 ฐาน เพราะเวลามีน้อย โชคดีจิงๆ ^^ ได้รับแผลมาเต็มที่ เลือดไหล ! แต่ก้เป็นแค่แผลเล็กๆน้อย ไกลหัวใจตั้งเยอะ แต่ยังดีนะ ที่ไม่ได้ลงไปในขี้วัว ขี้ควาย ! ครูฝึกกูเกิ้ลพูดซึ้งมาก อาจเป็นเพราะสีม่วงเป็นกลุ่มสุดท้ายด้วยมั้ง !

- คืนแรกครูฝึกชัชวาล ครูประจำตึก1 ให้เวลาอาบน้ำแค่ 10 นาที แต่ในใบกำหนดการคือ 1 ชม  ครูโหดมาก แต่หน้าตาดี พูดเพราะ ตึก 1  มีสีม่วงกับสีแดงนอนด้วยกัน แระก้โดน ตำหนิ แถมยังโดนธูปไป 1 ดอก กว่าจะได้นอนก้เกือบเที่ยงคืน

ตื่นมาวันที่  2 ความปวดเมื่อยเข้ามาเยือน ปวดขามากก กๆๆ  แผลก้มากขึ้น ๆ นอนก้แค่  4 ชั่วโมงกว่าๆ บางคนก้บ่นว่าอยากกลับบ้านแร้ว !

แต่พอถึงวันกลับจิงๆ ตอนแรกๆก้ไม่ได้อะไร พอประทานกล่าวปิดพิธี ปิดเพลงขึ้นมา น้ำตาก้ไหลลงมา ไม่รู้เพราะอะไร ตลอดเวลาที่อยู่ที่กองพันลาดตระเวน มีทั้งความสุข ทั้งเหนื่อย ความรู้สึกต่างๆมากมาย พอถ่ายรูปเสร็จก้ไปขึ้นรถ มองไปที่ครูฝึก ก้เห็นครูฝึกยืนอยู่ พร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งมาให้พวกเรา ครูเดินมาหาพวกเราที่รถ มีความรูสึกว่า ผู้ชายเป็นเพศที่แสดงออกไม่ค่อยเก่ง แต่แค่เรามองหน้าครูฝึก ก้รู้ว่าครูรู้สึกยังไง ทำให้น้ำตายิ่งไหลมากกว่าเดิม ครูฝึกต๊ะ วิ่งมาตรงต้มก้ามปูยื่นอยู่คนเดียวโบกมือบ๊ายบาย พวกเรา แร้วก้ตเบ๊ะมาให้ พร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนวิ่งมาพวกเราก้เห็นครูเช็ดน้ำตาเหมือนกัน' ไม่คิดว่าครู้จะร้องไห้

ส่วนครูคนอื่นๆ ก้ยืนอยู่ฝั่งโรงอาหาร บ๊ายบายให้เหมือนกัน ยิ้มที่ครูฝึกทุกคนให้มาจริงใจที่สุด ก่อนกลับได้คุยกับครูฝึกแม็กนิดนึง ครูพูดกลับมาว่าโชคดีนะคับ'

วันแรกๆครูฝึกอาจจะรำคาญเรา เพราะเสียงดังมากๆๆๆ พอวันต่อมาก้เริ่มชิน แต่พอถึงวันที่เราต้องจากกัน มันอาจทำให้ครูฝึกนึกถึงเสียงของพวกเราบ้างก้ได้ :)

***รักครูฝึกทุกคนมากๆ ครูฝึกคือกำลังใจที่ดีของพวกเรา ' ก้ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสจะได้ไปที่นั่นอีกครั้งรึป่าว ! หรือบ้างทีอาจมีโอกาสได้ไปแต่ก้ไม่รู้ว่าครูฝึกทุกคนยังอยู่ที่นี่รึป่าว หรือไม่ ครุฝึกอาจจะจำพวกเราไม่ได้แร้วก้ได้ แต่ครูฝึกทุกคนจะอยู่ในใจพววกเราเสมอ และตลอดไป !!!

 
พ.อ.รศ.ดร.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ

        ในช่วงเวลา 2-5 ปีที่กำลังมาถึงนี้ ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนของอุตสาหกรรมโทรคมนาคมที่สำคัญยิ่ง ทั้งนี้เนื่องจากระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตมีการหลอมรวมกัน (Convergence) อย่างเห็นได้ชัดเจนขึ้นเป็นลำดับ โดยมีการคาดการณ์ว่า ในอนาคตโทรศัพท์เคลื่อนที่จะเติบโตควบคู่ไปกับการใช้บริการ Content บนอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะเทคโนโลยีของ Web3.0 และพฤติกรรมการใช้งานของผู้บริโภคในยุค Net Generation จะทำให้เป็นแรงผลักดันให้อุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่ สร้างอุปกรณ์ที่สามารถสนับสนุนการใช้งานในด้าน Mobile Social Network มากขึ้น
         ประกอบทั้งการขับเคลื่อนของแนวคิด Ubiquitous network ของอุตสาหกรรมโทรคมนาคม ก็ยิ่งทำให้ทิศทางของอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่มุ่งสู่การสร้าง Application ที่เกี่ยวข้องกับ Mobile Social Network อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และมีการคาดการณ์จากกลุ่มวิจัย ABI Research ว่า กลุ่มผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ในอนาคตจะมีการใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ ที่มีลักษณะ Global, Interactive และ Dynamic มากขึ้น จนอาจทำให้ตัวแบบธุรกิจในอุตสาหกรรมอื่นที่เชื่อมโยงกับธุรกิจโทรศัพท์เคลื่อนที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว (รูปต่อไปแสดงการพยากรณ์การใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ในลักษณะเครือข่ายสังคม (Mobile Social Network) ในช่วงปี 2008-2013 ของกลุ่มวิจัย ABI Research)

        จากข่าวสารการก่อความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่มีความรุนแรงขึ้นในห้วงที่ผ่านมานั้น เป็นสิ่งที่บ่งชี้ได้ว่าสถานการณ์ในพื้นที่ จชต. นั้นยังมีความคุกรุ่นไม่มีท่าทีที่จะสงบได้โดยง่าย และยังเป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงการขาดกระบวนการในการจัดการต่อสถานการณ์ที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งประเด็นปัญหาดังกล่าวคงไม่อาจที่จะกล่าวโทษฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด ทั้งนี้เพราะมีผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียและเกี่ยวข้องเป็นจำนวนมาก แต่อย่างไรก็ตามปัญหาการก่อความไม่สงในพื้นที่ จชต. นั้นควรจะเป็นเรื่องเร่งด่วนที่ทุกๆ ฝ่ายควรจะให้ความสนใจและร่วมแรงร่วมใจในการแก้ปัญหากันอย่างจริงจังมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายและนำไปสู่ความร้ายแรงและสูญเสียเกินกว่าที่จะควบคุมได้
        ในอดีตนั้นการแก้ปัญหาการก่อความไม่สงบนั้น ถึงแม้เป็นเป็นการดำเนินการท่ามกลางการเสถียรภาพทางการเมืองยังใช้ระยะเวลากว่า 30 ปี ถึงจะยุติได้ ดังนั้นหากปัจจุบันประเทศไทยยังไม่เสถียรภาพทางการเมืองแล้วปัญหาการก่อความไม่สงบในพื้นที่ จชต. คงเป็นเรื่องที่ไม่สามารถยุติได้โดยง่าย และจากความเชื่อในอดีตที่ประเทศไทยสามารถยุติการก่อความไม่สงบจากปัญหาอุดมการณ์ทางการเมืองได้โดยการใช้การเมืองนำการทหาร ทำให้ความเชื่อนี้ฝังรากลึกลงไปในผู้ที่เกี่ยวข้องหลายๆ ฝ่าย ว่าปัญหาการก่อความไม่สงบในพื้นที่ จชต. ควรที่จะใช้การเมืองนำการทหาร แต่หลายๆ ฝ่ายกลับลืมไปว่ารากที่แท้จริงของปัญหานั้น มีความแตกต่างกัน คือในช่วงของการก่อความไม่สงบโดยพรรคคอมมิวนิสต์นั้นรากความคิดจะมาจากอุดมการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นระหว่างประชาธิปไตยกับคอมมิวนิสต์ การใช้การเมืองนำการทหาร จึงเป็นเรื่องที่มีเหตุผลที่สอดรับกัน ส่วนการก่อความไม่สงบในพื้นที่ จชต.เกิดมาจากปัญหาความแตกต่างทางอัตลักษณ์และชาติพันธุ์ระหว่างไทยและมาลายูปัตตานี ปัญหาทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่องกับรัฐสยามกับรัฐปัตตานีในอดีต และการมีโครงสร้างการปกครองและการใช้อำนาจรัฐ ไม่มีความสอดคล้องกับอัตลักษณ์และวิถีชีวิตของคนพื้นที่ที่นำไปสู่ความรู้สึกที่ไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งแนวคิดที่ควรจะใช้คือ สังคมวัฒนธรรมนำการทหาร [1] – [4]

เคล็ดลับเจ๋ง ๆ วิธีขอโทษดีๆ
    ก็เราทำผิดนี่นา ผิดก็ต้องยอมรับผิด ขอโทษเพื่อนซะ แต่แหมการจะขอโทษใคร สักคนมักช่าง ยากเย็นเข็ญใจเสียจริงๆ กว่าจะหลุดคำขอโทษออกจากปากได้คง ต้องหาวิธีช่วยซะแล้ว ขั้นตอนขอโทษ เพื่อนมีดังนี้
1. คิดให้ออกว่าเกิดอะไรขึ้น และเราทำอะไรผิดถึงต้องขอโทษเพื่อน  
    นั่นนะสิ ลองลำดับเรื่องราวให้ดีว่าสาเหตุมันเกิดจากอะไร ทำไมถึง ต้องลงเอยแบบนี้ เรื่องราวร้ายแรงแค่ไหน เราทำอะไรที่ทำให้ต้องผิดใจ กับเพื่อน เมื่อวิเคราะห์แบบเจาะลึกได้แล้ว จะช่วยให้เราขอโทษ ได้ถูกจุดยิ่งขึ้น
2. เขียนลงกระดาษ 
    เขียนลงไปให้หมดว่าเราต้องขอโทษเพื่อนว่าอย่างไร และเรื่องอะไรบ้าง การกระทำเช่นนี้ จะช่วยให้เราเรียบเรียงความคิดและระงับ ความตื่นเต้น รวมทั้ง ความกลัวต่างๆ ได้
3. เตรียมตัวให้ดี 
    วิธีเตรียมตัวง่าย ๆ คือ ฝึกซ้อมหน้ากระจก ไม่ว่าจะเป็นท่าทาง สีหน้าหรือคำพูดคำจาที่เรา เตรียมเอาไว้ ควรซ้อมพูดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหายตื่นเต้น ฟังดูอาจจะตลกแต่ว่าวิธีนี้ได้ผลจริง ๆ นะ